~pLatHonG Haha~

เย็นวันหนึ่ง ที่สนามฟุตซอล

ชายสองคนวิ่งออกกำลังกายตามคำสั่งครูฝึก

ทั้งสองวิ่งมาจนถึงรอบที่สามสิบสอง

บอล : "ไม่ไหวแล้วครับ หมดแรงแล้ว เหนื่อยค่ดๆอ่ะ"

และแล้ว นายบอลก็หยุดวิ่ง ค่อยๆเดิน แล้วก็กกลับมาพักตรงที่นั่ง

บาส : "เหนื่อยโว๊ยยยยยย แต่ยังไงก็ยังไม่หยุดหรอก"

นายบาสก็ยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆ

ชายสองคนนี้ แท้ที่จริงแล้ว อะไรที่ทำให้หยุดวิ่ง อะไรที่ทำให้วิ่งต่อไป

นายบอล คิดว่าตัวเองเหนื่อยสุดๆแล้ว วิ่งต่อไม่ไหวแล้ว

แต่ถ้าเค้าฝืนวิ่ง ถามว่า เค้าจะวิ่งได้มั๊ย??

ก็ต้องได้อย่างแน่นอน

เหมือนกับที่นายบาส ที่ยังไม่ยอมแพ้

ถึงจะเหนื่อย ก็ยังคงวิ่งต่อไป

ในโลกนี้ไม่มีคำว่าที่สุดหรอกครับ

แต่ถ้าเราคิดว่าเราทำได้แค่ไหน เราก็จะทำได้แค่นั้น

ถ้าเราคิดว่า เรายังทำได้มากกว่านี้ เราก็จะทำได้มากกว่านี้

ใจสู้ ถือเป็นสิ่งสำคัญ

ถ้าบุคคลสำคัญที่เคยสร้างประวัติศาสตร์ไว้บนโลก

คิดว่าตัวเองทำไม่ได้

สิ่งมหัศจรรย์ต่างๆจะไม่มีวันเกิดขึ้นได้

เมื่อวันก่อน ผมต้องฝึกยืนท่านึงเพื่อใช้ในกิจกรรมของปีสอง

เป็นท่ายืนที่เมื่อยมาก ถึงมากที่สุด

ใจผมคิดว่า มันไม่ไหวแล้ว

แต่ก็ยังฝืนทนยืนต่อไป

ก็ยังทนได้อยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง

แต่ถ้าตอนที่คิดว่าทนไม่ได้แล้วนั้น

ยอมแพ้ไปหละ

...

คนเรา สามารถหรือไม่สามารถ มันอยู่ที่ใจ

ถ้าใจเราบอกว่าได้ ก็จะสั่งให้คิดหาวิธีให้ทำได้

คล้ายๆกฏแรงดึงดูดที่พวกหนังสือซีเครต ทอปซีเครตเค้ามาพูดกันแหละครับ

กระบี่อยู่ที่ใจ แค่ไม้ไผ่ก็ไร้เทียมทาน