~pLatHonG Haha~

รู้สึกดี ที่ยังมีคนคิดดีๆแบบนี้อยู่

กุ...กุ...กุ...กุเก็บกด

กุ....กุ...กุ....กุหล่อกว่าเมิง

ถ้าคนเหล่านั้นยังคิดด้วยตนเองไม่ได้

ก็คงไม่มีใครสามารถเปลี่ยนความคิดได้

คนเห็นแก่ตัวยังมีอยู่มากนัก สังคมเดี๋ยวนี้มันเป็นแบบนี้แหละ คนที่ทำ ก็ต้องทำต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด ส่วนคนที่ไม่ทำ ก็จะไม่ทำต่อไปเพราะเห็นว่ามีคนทำแล้ว

ไม่รู้สินะ เราว่าถ้าเราคิดว่าเราพร้อมจะเสียสละเพื่อส่วนรวมตรงนี้แล้ว เราก็เต็มที่กับสิ่งที่เราทำอยู่ดีกว่า มองอะไรๆในแง่ดีๆ ดีกว่ามั้ย เรามาทำตรงนี้ เราเสียสละ เราได้ความดีความชอบ เราได้ประสบการณ์ เราได้สิ่งดีๆที่จะนำไปใช้ต่อได้ในอนาคต แต่กลับกันพวกเค้า ไม่ยอมเสียสละมาทำตรงนี้ พวกเค้าก็จะไม่ได้อะไรดีๆกลับไปเหมือนกัน

ส่วนบางคนที่มาทำแล้วบอกว่าเกี่ยงงานอะ ทำไมไม่มองว่า อย่างน้อยเค้าก็มาช่วยนะ ถึงจะเล็กๆน้อยๆ เค้าก็ยังมาช่วย

เราเคยคิดนะ เราโผล่หน้าไปช่วยบ้าง น้อยแหละ แล้วก็ช่วยได้ไม่มาก แล้วก็โดนด่า แต่คนที่ไม่โผล่หน้าไป ไม่มีใครเห็นมัน มันก็ไม่เห็นโดนด่านี่หว่า เรายังคิดเลย แล้วเรามาทำไม มาโดนด่า แต่ตอนนี้เราก็คิดได้แล้ว ว่าอืม อย่างน้อยเราก็ได้ไปช่วย ถึงมันจะน้อยนิด ถึงจะทำให้เพื่อนๆไม่ชอบเรา แต่เราก็ได้ช่วยเค้า ได้เป็นส่วนเล็กๆที่ทำให้งานชิ้นนั้นสำเร็จ เราภูมิใจกับตรงนี้ มันก็เพียงพอแล้วล่ะ

เราไปบังคับจิตใจใครไม่ได้หรอก ทุกคนต้องได้เห็น ได้เข้าใจด้วยตนเอง ว่าการทำเพื่อส่วนรวมมันทำให้รู้สึกดีแค่ไหน ^^

ป.ล. อย่ารู้สึกแย่กับการทำเพื่อส่วนรวมเลยนะ อย่าคิดว่าทำไปก็ไม่มีใครเห็น ทำความดี ไม่เห็นต้องเอาไปโชว์เลยนี่นา เรารู้ดีแก่ใจอะ

ป.ล.*2 ขอโทษที่ไม่ได้เข้าไปช่วยงานอะไรกับเค้าซักเท่าไหร่ เดินทางลำบากจริงๆ แต่ถ้างานมันหนักมาก + เร่งมาก + สำคัญมากก็บอกได้ เผื่อจะช่วยได้

สุดท้าย บางทีการเสียสละก็เป็นการผลักงานบางอย่างออกจากตัวเหมือนกัน
หรือก็เป็นสิ่งที่เอาไปอวดเบ่งข่มใครๆได้ด้วย

อืมม บางคนก็นะ

รู้หมด ต้องช่วยนู่น ต้องช่วยนี่ คนไม่พอ ต้องมาช่วย

สุดท้ายก็ได้แค่รู้ แล้วก็นอนตีพุงอยู่บ้าน

คนที่ทำดีอยู่แล้ว พอเห็นไอ่คนที่ทำไม่ดี มันก็คิดว่า ทีคนอื่นยังไม่เห็นจะสนใจทำงานอะไรเลย ทำไมเราต้องทำด้วยวะ แล้วแม่งก็กลายเป็นไอพวกที่นอนตีพุงไปด้วย

คนดีๆน้อยลงทุกวัน เหอๆ

ป.ล. #3 ปกติเปิดเทอมมาเรียนที่คณะทุกวันไม่ใช่หรอครับ แล้วมาคณะแค่ 4 วัน/สัปดาห์ มันเดินทางลำบากมากเลยหรอ ?

ไม่รู้นะว่าอะไรยังไง

บางคนก็พยายามจะช่วยไม่ด้วยว่าเหตุเพราะอะไรก็ตาม
อันนั้นต้องขอบคุณเลย

ใครที่ช่วยได้ก็อยากให้ช่วย

คนไหนที่อยากช่วยแต่ช่วยไม่ได้ มาบ้างก็ยังดี
(แต่มิใช่ว่า ทำไมเพิ่งมา ว่ากันไปต่างๆนาๆ แทนที่เค้าจะอยากช่วยกลายเป็นไม่อยากช่วยเลย)

ส่วนคนที่คิดว่า "ไม่ทำก็ไม่เป็นไร" นั้น คุณเห็นแก่ตัวไปรึเปล่า ลองถามตัวเองดู

ปล. ช่วยได้ทำที่ใจจะอยากช่วย เท่าที่ตัวเองจะทำได้ ดีกว่าไม่คิดจะช่วยเลยนะครับ

#4 ปกติไปเรียน ติดรถเพื่อนไปค่ะ(จากบ้านไปลาดกระบัง ถ้ารถส่วนตัวใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นล่ะ)
แต่ถ้าไปเอง ถามว่าเดินทางลำบากมากมั้ย ก็แค่เดินออกจากหมู่บ้านไปป้ายรถเมล์ สิบนาที ขึ้นรถตู้ไปซีคอน 30 นาที ขึ้นรถตู้จากซีคอนไปลาดกระบังอีก 30-50 นาที
(แล้วแต่สภาพการจราจร)
คือ ถ้าจะออกจากบ้านไปคณะ นัดสิบโมง ออกจากบ้าน แปดโมงครึ่ง ต้องตื่นหกโมงครึ่งค่ะ
แล้วอย่างที่บอกวันอาทิตย์มีเรียนเช่นเคยค่ะ

ช่วงนี้ฝนตก พ่อสั่งห้ามออกจากบ้าน เนื่องจากวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไม่สามารถกลับเข้าบ้านได้เป็นเวลาสองชั่วโมงกว่าเลย เพราะน้ำท่วมทุกวัน

ขอโทษด้วย ถ้าไปช่วยอะไรไม่ได้ แต่เราก็คอยตามดูในบอร์ดคณะตลอด ว่าพอจะช่วยอะไรได้มั้ย พอดีว่าเราไม่มีฝีมือทางคอมพิวเตอร์อาร์ทมากมายอย่างใครเค้าด้วยสิ

ป.ล. เคยอยากเป็นสันมาก แต่เพราะว่ามันต้องไปๆกลับๆบ่อย บางทีพ่อสงสารอยากจะมารับ เราก็สงสารพ่อที่ต้องมารับบ่อยๆเหมือนกัน

ผมว่า Blackcat ใช้ความเปนสุภาพบุรุษบ้างก้อดีนะคับ
เพื่่อนบางคนเค้าก้ออยากช่วย แต่เค้าลำบากจิงๆ
ก้อไม่ต้องไปประชดก้อได้นะคับ

รับผิดชอบหน้าที่ีที่ตนมีให้ดีที่สุดก้อพอ
อย่าไปรังควานคนอื่นเลย
ถ้าคนเค้าผิด ย่อมรุ้อยุ่แก่ใจดี

เป็นกำลังใจให้น้องๆนะครับ สู้ๆ อย่าเพิ่งท้อกันนะ

คุณ CaMeRa ถ้าไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมด ก็อย่าพิมพ์มั่วๆดีกว่านะ

มีเพื่อนที่ซิ่วไปแล้ว บ้านก็ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ แต่ก็ยังมาทำงานได้เกือบทุกวัน

เช้ามีสอบที่ราม บ่ายก็นั่งรถมาลาดกระบังมาทำงาน คิดว่าจาก รามไปลาดกระบัง ใช้เวลาน้อยมากหรือ

ใช่หน้าที่ของคนที่ซิ่วไปแล้วรึเปล่า ที่จะต้องมารับผิดชอบ มาเหนื่อยกับตรงนี้

แต่คนที่ยังอยู่ ทำไมไม่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

สุดท้าย มาตอนบ่าย เพื่อนๆกลับบ้านไปหมดแล้ว เนื่องจากคนมาน้อยเลยต้องยกเลิกไป

เป็นคุณ คุณจะคิดยังไง

การเดินทางไม่ใช่ปัญหาหรอกครับ อยากจะทำหรือเปล่านี่สิ ลองคิดทบทวนดีๆนะครับ

ป.ล. ผมว่าปัญหาเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเพศนะครับ ชายหรือหญิงก็ทำได้เท่าเทียมกัน คนที่ทำ ก็มีสิทธิ์ที่จะพูดให้คนที่ไม่ทำรู้สึกตัว ก็เท่านั้นเอง

กรุเบนนะ

กรุก็เซ็งว่ะ กรุทำแบบ 'ไม่มีใครทำ กรุทำเองก็ได้วะ' มานานมากแล้ว

จนกรุหมดความทะเยอทะยาน อยากจะทำงานต่อวะ

ทุกวันนี้ไม่มีความรู้สึกอยากไปทำงานเลย เหนื่อยกายเรื่องเล็ก เหนื่อยใจเรื่องใหญ่ว่ะ

ถึงกรุจะปากหมามากๆนะเอิธ แต่กรุก็เข้าใจ